Nierzadko zdarza się, że monitorując przebieg leczenia infekcji, wykonuje się kontrolne badania parametrów stanu zapalnego i okazuje się, że pomimo ustąpienia objawów klinicznych OB jest np. 20. Wynik taki „zapala żarówkę”: zmiana antybiotyku!
Na pierwszym miejscu musimy brać pod uwagę stan ogólny pacjenta i uwzględnić poprawę kliniczną. I jeśli takowa jest, nie ma potrzeby potwierdzać tego badaniami laboratoryjnymi wskaźników stanu zapalnego. A jeśli, to trzeba wiedzieć, że szybko normalizują się leukocytoza, CRP, prokalcytonina. OB utrzymuje się podwyższony dłużej. Dlatego przez wielu lekarzy nie jest on brany pod uwagę w diagnostyce laboratoryjnej. Uzależnienie leczenia od OB w slangu lekarskim określany jest jako leczenie „OB-itis”.
